Zibaldone Đakoma Leopardija

Zibaldone, ili pun naslov “Zibaldone misli”, predstavlja svojevrsnu zbirku, lični dnevnik koji u sebi sadrži veliki broj beleški, razmišljanja, filozofskih zapažanja i analiza, književnih kritika i aforizama, koje je na ukupno 4.526 stranica, između jula/avgusta 1817. i decembra 1832. godine, napisao Đakomo Leopardi (1798-1837), italijanski pesnik, filozof, pisac i filolog. Spisi su posthumno objavljeni u sedam tomova 1898. godine sa originalnim naslovom “Pensieri di varia filosofia e di bella letteratura” (Razne misli o filozofiji i književnosti). Leopardi poredi nevino i srećno stanje prirode sa stanjem modernog čoveka, iskvarenog preterano razvijenom sposobnošću razuma koji, odbacujući neophodne iluzije mita i religije u korist mračne stvarnosti uništenja i praznine, može samo stvarati nesreću. “Zibaldone” je mešavina filozofskih napomena, šema, celih kompozicija, moralnih refleksija, sudova, eruditskih rasprava i raznih utisaka. Izbor iz dela Zibaldone objavljen je na srpskom jeziku 2005. godine (Filip Višnjić Beograd 2005, izbor i prevod Aleksandar V. Stefanović). Đakomo Leopardi rođen je 1798. godine. Umro je 14. juna 1837. godine u 39. godini života. Danas se smatra jednim od najvećih lirskih pesnika italijanskog romantizma i jednim od najznačajnijih pesnika evropske poezije XIX veka. Da li znate Zašto volim Đakoma Leopardija