• Možda vas zanima

    Vidov-dan – Dušan Mil. Šijački

    Prva knjiga edicije “Vidov-dan, istorija srpskih ratova 1912-18 u slici i reci” štampana je krajem Prvog svetskog rata (1918) u Ženevi. Knjige II i III štampane su 1919. (Ženeva-Beograd) i 1921. u Beogradu. Urednik i vlasnik bio je Dušan Mil. Šijački, prvi predsednik Beogradske sekcije Jugoslovenskog novinarskog udruženja . Druga edicija Vidov-dana je “Naš najveći kralj” publikovana nakon ubistva kralja Aleksandra u Marseju 1934. godine.

  • Možda vas zanima

    Izložba 100 umetničkih slika starih majstora

    Od 16. decembra 1931. do 5. januara 1932. godine u umetničkom paviljonu “Cvijeta Zuzorić” u Beogradu se održala jedna od najvećih umetničkih izložbi na ovim prostorima, Izložba 100 umetničkih slika starih majstora iz pet stoljeća. Bila su izložena dela umetnika kao što su Brojgel, Medulić, Murilo, Rembrant i još 96 drugih, dok su donatori umetničkih dela između ostalih bili i M. Rothschild, The Sackville Gallery (London), Pictura (Pariz).

  • Možda vas zanima

    Jovan Plamenac i “Božićna pobuna”

    Na blogu mog prijatelja Miloša Stanića, IT preduzetnika i pasioniranog ljubitelja istorije objavljen je po prvi put jedan, reklo bi se, “aktuelan” istorijski dokument. Radi se o originalnom pismu vođe crnogorske “Božićne pobune” i predsednika emigrantske vlade Jovana Plamenca upućenog kralju Aleksadru I Karađorđeviću. Kako kaže autor teksta Srđan Stojančev, novinar i predsednik Srpskog bibliofilskog društva, “smatramo da su u njemu objašnjeni koreni za događanja koja se danas događaju u Crnoj Gori.” Ceo tekst možete pročitati na pomenutom blogu Milos.io.

  • Možda vas zanima

    Samouki Stjepan Mitrov Ljubiša

    Stjepan Mitrov Ljubiša (1824-1878), sin jedne stare i ugledne budvanske porodice, bio je samouk. Ostavši u svojoj četrnaestoj godini bez oca, morao je da se brine o izdržavanju ne samo svome nego i svoje porodice, i da radi i zarađuje. U početku radio je u opštini, gde je postao sekretar. Vanredno bistar i vrlo marljiv, sam je stao da uči zakone i uopšte pravne knjige, i on se u tome toliko usavršio da je u celoj Dalmaciji bio poznat kao neko čudo samoniklog pravnika. Vlada ga je kasnije imenovala javnim beležnikom u Budvi i bez pravnog fakulteta, a 1861. je izabran za narodnog poslanika u Saboru dalmatinskom i u bečkom…